اجازه دهید با یک حقیقت ساده آغاز کنیم: دولت کنونی، با تمام انتقاداتی که ممکن است به آن وارد باشد، برآمده از قانون اساسی کشور است. رئیسجمهور با آرای مردم انتخاب شده و رهبر معظم انقلاب نیز آن را تأیید کردهاند. این بدان معناست که دولت از مشروعیتی غیرقابل انکار، هم در داخل و هم در عرصه بینالملل، برخوردار است. این نکته را یادآوری میکنم تا مبادا از آن غافل شویم.
باید میان «نقد» و «تضعیف» تمایز قائل شویم. نقد به معنای تلاش برای بهبود و اصلاح است، در حالی که تضعیف به معنای تلاش برای سقوط و نابودی است. اگر امروز توانایی حمایت نداریم، حداقل نباید روایتهای نادرست منتشر کنیم! اگر نمیتوانیم یاریرسان باشیم، نباید باری بر دوش دیگران شویم! اگر بال پرواز نیستیم، نباید مانع پرواز دیگران شویم!
و اینجا به نکتهای بسیار مهم میرسیم: قدرتمندترین فرد در ایران، یک شخص خاص نیست. قدرتمندترین فرد ایران، «همه ایران» است. همچنین، هوشمندترین بخش نظام، یک جناح یا فرد خاص نیست، بلکه «کل نظام» است. این باران فیلم به معنای آن است که مردم، رهبری، قوای مختلف، ارتش، معلمان، کارگران، پزشکان، نانوایان و… همگی در کنار هم، این قدرت و هوشمندی را تشکیل میدهند. هرگونه آسیبی به هر یک از این اجزا، به کل پیکره جامعه ضربه خواهد زد.
چشمان شهدا، چه شهدای جنگ تحمیلی و چه دختران معصوم شهید مدرسه شجره طیبه میناب، نظارهگر رفتار و گفتار ماست؛ نه شعارهایمان، بلکه وجدان بیدارمان. شاید شجاعانهترین کار امروز این باشد که بگوییم: من به تنهایی قادر به انجام کاری نیستم، اما با هم میتوانیم.
بله، در این نبرد دشوار، واقعیت با کسی نیست که صدای بلندتری دارد، بلکه با کسی است که از تفرقه هراس دارد و برای رسیدن به وحدت تلاش میکند. همانطور که گفتهاند، اگر باهوش هستی، هوشمند کل نظام باش. زیرا کل نظام، چیزی جدای از تو، جدای از من و جدای از ما نیست.
